ga(‘set’, ‘&uid’, {{USER_ID}}); // De gebruikers-ID instellen op basis van de ingelogde user_id.

opnieuw

want jij bent de horizon

de meest heldere ster aan de hemel

mijn aangezicht voorgoed geschonden

woon ik in de nacht, lik mijn wonden



en als het hart dan moe is om te zwerven

zijn onzichtbare web heeft geweven

zich op een onzeker pad wil begeven

want zovelen hebben jou verteld hoe mooi je bent



deze machteloze troon waarvan elke man moet regeren

eindeloos herboren in zijn verleden

zoek ik naar de zinnen die mijn tong is vergeten

jouw gelaat dat me opnieuw leert te spreken



in een wankel vers dat bloeit en zwelt

buiten zijn oevers treedt en herovert zonder geweld

die meedogenloze jaren die ons hebben verzwegen

tederheid voor ons bestemt, aan anderen gegeven



blijven we dan blind geloven zonder zeker te weten

of er een kracht bestaat die zelfs de sterkste dijken kan breken

want nu hebben we geen huis meer om schuilen

zijn we niet langer bang voor de regen

 

 









De commentaren zijn gesloten.