ga(‘set’, ‘&uid’, {{USER_ID}}); // De gebruikers-ID instellen op basis van de ingelogde user_id.

  • jouw lichaam is een canvas

    jouw lichaam is een canvas waar

    ik mijn naam wil achterlaten

    een penseelstreek die mijn liefde omsluit

    wil ik wonen onder je huid

     

    als een ster lichtjaren verwijderd

    laaf ik me aan jouw klaarte

    verander van gedaante als een insect

    verslik mijn woorden in je sensueel dialect

     

    glijd ik steeds verder tussen de plooien

    van een misschien en later

    openbaart zich een kloof, blijf ik dromen

    vervult van een onwrikbaar geloof

     

    net zoals sterren tekens schrijven aan de hemel

    lees ik jouw hand in mijn ondernemen

    de wolken die in de lucht bewegen

    in al dat wit en blauw, de geur van regen

     

    want elke de dag glanzen je haren mooier

    val ik ten prooi aan je dwingende pleidooi

    word ik uit jouw schoonheid opnieuw geboren

    ben ik terug een kind, blootsvoets, verloren

     

     

  • Zoals stenen en bomen

    de levens die je niet hebt geleefd

    staan als beelden in jouw aangezicht

    de ingeslikte woorden, de gebaren die

    zijn ingeslapen in je vingers

     

    de levens die we niet hebben geleefd

    rusten in onze slaap, want er was zoveel

    verlangen en te weinig tijd

    zoveel elders en te weinig hier

     

    de levens die we niet geleefd hebben

    zijn haast tastbaar in onze dromen

    hielden ons wakker soms

    staan we verweest in het ochtendgloren

     

    de levens die we niet geleefd hebben

    verschijnen aan ons in een seconde

    zijn hoorbaar in het kabaal van de buren

    vallen in puin tijdens rusteloze eenzame uren

     

    de levens die we niet hebben geleefd

    klinken haast obsceen

    in een troosteloze stem op de radio

    staan hun woorden gebeiteld in een lied

     

    de levens die we niet geleefd hebben

    zijn van spijt gemaakt, van verschieten

    van een lacht die hamert in je geheugen

    uit dorre grond, planten die wortel schieten

     

    de levens die we niet hebben geleefd gaan

    niet verloren, ze vinden ons steeds opnieuw

    spartelen, ze stromen, zijn zichtbaar

    zoals stenen en bomen