ga(‘set’, ‘&uid’, {{USER_ID}}); // De gebruikers-ID instellen op basis van de ingelogde user_id.

  • Uit de stilte

     

     

    deze weifelende, zoekende handen

    de smaak die rust op mijn lippen

    de sarcofaag voor dit vermoeide lichaam

    ze willen mij niet langer dienen

     

    kan ik mijn lot aan jou verpanden

    mijn bijziende ogen

    tweedehandse motoriek

    een hart van glas en hopeloze dramatiek

     

    al te vaak een brug te ver

    een niet te stelpen bloeden

    een wonde die niet geneest

    galmt jouw stem in mijn geest

     

    verweesd uit de moederschoot geworpen

    knellend tussen een lach en een traan

    immer uit koers; een schipperen, laveren

    is mijn leven geen richting gegeven

     

    in jouw warme schoot wil ik vergaan

    niet meer dan een paar verweerde klauwen

    op de tast in een bodemloze stilte

    tot jouw naam mij optilt uit de kilte

     

    wat mij rest is dit eindeloze gevecht

    het schudden met de ketenen

    schervengericht

    een gedicht voor jou als plicht

     

    een falanx van woorden als laatste verweer

    gesmeed in een onblusbaar vuur

    want jouw liefde wil ik leren

    hier, nu, tot in mijn laatste uur

     

    nu het juk van de jaren zijn teugels aanhaalt

    steeds was ik een noorden zonder zuiden

    als mijn tong breekt, gebaren mij verraden

    het recht om kosteloos in jouw gelaat te verdwalen

     

    bewoon ik waarheid als een leegstaand huis

    ontvouwt zich een genadeloos zicht;

    uit elk raam zie ik een nest om broeden

    achter elke deur wil ik jouw aanwezigheid vermoeden

     

     

    29/03/2016