ga(‘set’, ‘&uid’, {{USER_ID}}); // De gebruikers-ID instellen op basis van de ingelogde user_id.

  • Poëzie is een leegstaand huis

    voor ik jou kende was eenzaamheid

    het hoogste goed

    nu zwelgt de stilte

    word ik getergd door haar roep

     

    alleen komen geesten spoken

    praat ik met levende doden

    zink in een wak van gedachten

    de terreur, het eindeloze wachten

     

    ik kan mezelf tellen op één hand

    zoveel keer hopeloos achterhaald

    meet ik afstand

    word door een droogte geplaagd

     

    zoek ik een schoot om genezen

    heb ik wat ik bezat niet weggeven

    de poëzie was een leegstaand huis

    tot je bezit nam van alle kamers

     

     

     

  • Herboren

    aan wie werd achtergelaten

    zij die mij hebben verlaten

    het waaien van de wind die hun sporen

    poogt weg te vagen

     

    aan wie ik nog moet ontmoeten

    de plaatsen om te bezoeken

    een dichte mist die alles troebel maakt

    de handen voor mijn ogen

     

    aan wie ik ben

    wat mij ketend aan dit verblijf

    kale muren die gonzen in verwondering

    stemmen die spreken uit alle hoeken

     

    aan wat we zijn

    kantelend, scheurend uit ons vel

    worden we opnieuw geboren

    in een aarzeling, een moment

     

     

  • afscheid bestaat niet

    afscheid bestaat niet

    elke zin

    elk woord

    elk gebaar

     

    hebben hun plaats

    ik kan ze steeds terugvinden

    als archivaris van ons verleden

     

    onverwacht, ongevraagd

    ontsnapt uit de greep van de tijd

    komen ze spoken in mijn slaap

     

    want van alles wat niet overgaat

    wil ik dat je zo blijft

    een onuitwisbare kras

    met een dragelijk geluid

     

  • bijbels

    geloof hongert mij

    aan een kruis

     

    over water lopen is verdrinken

    en alle wijn smaakt zuur

     

    zoek ik een heilige schrift

    die de rede smoort

     

    als een priester wakend over

    een kudde

    de woorden die grazen in mijn hoofd

     

     

  • de kunst van het wachten

     

    van al wat ons vermoeid

    is wachten het moeilijkst

    wachten op jou bijvoorbeeld

     

    goede zielen verliezen hun verstand

    hun geloof in de goden

    de hemel niet meer dan een gerucht

     

    ik ben slechts een oude man met

    een lege maag

    een kruimel uit jouw hand is

    een avondmaal

     

    buiten jammeren honden

    om hun buikvet

    huil ik naar de maan

    zoek een teken in de sterren

     

     

  • muzikaal

     

    ik bespeel mijn gitaar als een vrouw

    die ik niet ken

    streel haar hals in verwondering

    word ik geboren zonder woorden

     

    teveel kabaal kwetst de muren

    de jankende honden van de buren

    laat liefde krimpen tot krassen

    op een plaat

     

    nu zoek ik akkoorden van stilte

    een toonladder zonder opschudding

    muziek is een zuchten geworden

    een gemis op een kier

     

     

  • Groter dan

     

    achter de bekrompen gebaren

    het onzichtbare verdriet

    een verslikte lach, de krampen

    in je buik

     

    schuilt een verlangen

    een behoefte

    een noodzaak bijna

     

    die krimpt

    dan weer zwelt

    haast verdwijnt

    komt drijven

     

    een steen te zijn

    een dragende muur

    een nis om te bewaren

     

    wat groter is dan

    op de knieën dwingt

    bij de haren grijpt

     

    smaakloos

    geurloos

    een spoor

    weg uit jezelf

     

  • Een vraag

    bouwen we vage constructies

    beklimmen ladders in onze slaap

    smeden beelden van onze dromen

     

    vallen we onafwendbaar

    in onze rituelen

    hangen in ons geschoten vel

     

    want ik verdraag niet langer mijn

    geblaat, ons nieuws van kommer

    en kwel

     

    kan ik verdwijnen in de poëzie

    schuilen tussen de regels van jouw verhaal

    als een leesteken, een nieuwe alinea

    het antwoord op een vraag

     

     

     

     

     

  • signaal

    de moed om even het leven

    te laten voorbijgaan

    aan de kant te staan

    gade te slaan

     

    vastklampen aan

    een zucht

    een lach

    een oogopslag

    een stomp in je maag

     

    omdat het kosteloos is

    omdat het mogelijk is

     

    een droom te dromen tot zijn voltooiing

    als een teken uit het verleden dat seint

    in de toekomst

     

    want jij bent het signaal

    van jou is de toekomst

     

     

     

  • Bedenking

    Zijn we ooit echt vrij

    geheel van onszelf

    ongebonden

    een ziel die zijn weg zoekt in de chaos

     

    sommige dagen is de eenzaamheid

    tastbaar, een optelsom van uren

    een nacht om in te vallen

    een woord, een daad om te verdrinken

     

    een insect dat kleeft in een zorgvuldig

    geweven web tot ik de draden niet meer zie

    die me een plaats geven, een naam

    de woorden om te schrijven