ga(‘set’, ‘&uid’, {{USER_ID}}); // De gebruikers-ID instellen op basis van de ingelogde user_id.

  • _

    deze dagen snijden ongenadig

    in je polsen

    zetten wegen blank

     

    wat heb ik dan geleerd

    dan stuiteren op de kin

    rijmen zonder vergrijpen

     

    iemand reikte een beker

    die ik mocht drinken tot

    de bodem een afgrond werd

     

    zwemmen of verzuipen

    ergens midden van dit leven

    meer heb ik niet begrepen

     

    dan broeden op een meedogenloos nest

     

     

  • _

    in het diepst van de ziel is

    niets te zien

    hooguit een spiegel

    ach een dichter

    kaduke minnaar

     

    in het diepst van zijn ziel slaapt hij

    met alle pijnen van de wereld

    tot hij zich verslikt in een lach

    verbazend voor de hand liggend

    vanzelfsprekend alledaags

     

    draag je woorden als een masker

    dat zakt bij het schrijven

    naakt, ontdaan tussen de zinnen

    laconiek kwetsbaar

    geveinsd doortrapt

     

    in het diepst van mijn ziel relativeer

    ik me steendood

    blaas mijn laatste adem op papier;

    bedolven onder verzen

    zonder ooit te spreken

     

     

     

  • _

    splijt een steen

    schuil onder de lakens

    bouw een kerk voor je zinnen

    om schaamteloos te beminnen

     

    wandelen tussen de velden op

    de maat van kwatrijnen

    een sonnet vol betekenissen

    die enkel geliefden verstaan

     

    daar ergens beneden

    zoeken hun plaats in het heden

    groeien de woorden tot prooi

    slijpt de schrijver zijn mes

     

    ontwaken ze uit een droom;

    kwetsbaar, rusteloos

    worden een ontroering,

    een gedachte

     

     

     

  • _

    een zomerse melodie

    verpulvert mijn lethargie

    schenkt me religie

     

    een zwaar hoofd

    omgeven door wolken

    hoogtevrees om geluk

     

    gedachten; potsierlijk

    teveel gedraaf langs oude wegen

     

    resoneer je tussen mijn slapen

    geef me macht over jouw glimlach

    koester dit hart van ijzer