ga(‘set’, ‘&uid’, {{USER_ID}}); // De gebruikers-ID instellen op basis van de ingelogde user_id.

  • _

    een hand streelt de toetsen

    zoekt zijn weg

    vertelt zijn geschiedenis

    in toonladders

     

    want muziek is het pad

    onder, langs

    over

    kom ik me tegen

     

    en als de noten zwijgen

    de stilte verschiet

    in welke gaten gaan we

    schuilen

     

    waar het ruist van vergetelheid

     

     

  • _

    het verlangen naar regen

    hemels trommelgeroffel

    licht dat de avond splijt

    een waterval die zich in de

    diepte stort, het raam bespeelt

     

    ritmisch tikken op het dak;

    morse voor eenzame zielen

    ruis die alle leven opzuigt

    zegt: kruip in je schelp, wacht tot

    de storm in je hoofd gaat liggen

     

    een stroom die zijn weg zoekt

    in spleten en kieren, littekens

    achterlaat in de aarde, leven geeft

    ontwaak je uit je dromen, want in de

    lucht hangt een geur van bevrijding

     

     

  • _

    het slotakkoord verwoord

    schrijven om te slapen

    leg me te rusten in verzen

     

    taal slipt dicht

    wat nu komt drijven

    maakt wie ik ben

     

    tasten in zwarte gaten

    in angst, in hoop

    leren zwemmen

     

    vastklampend aan het rijm

    tollend in de maalstroom

    zwelgt de nacht

     

     

  • -

    de zon verliest zich in overdaad,

    spreekt in puffen en zweten

    de nacht antwoord met koele stem

     

    boeren halen het hooi binnen, zeggen met

    het plooien van hun lichaam

    mijn katten ondergaan onverschillig

     

    alles schreeuwt, slaat, stampt

    kerft zijn sporen in het land

    in boekdelen met vaste hand

     

    een symfonie van kelen en gebaren

    enkel jij zwijgt in alle talen

    tot ik doof ben van het raden

     

     

  • _

    hitte laat zijn sporen op de huid

    insecten woelen in het haar

    de lucht te zwaar om dragen

     

    honden die blaffen uit schrik

    voor het donker, mensen als

    trossen gerijpt in de zon

     

    maar wat echt hoor, denk

    strekt de arm, legt zijn hand

    de rusten op mijn schouder

     

    zal ik dan de moed vinden

    want ik kan je adem voelen

    zoek jouw ogen in de nacht

     

     

  • _

    stel; het hart kan niet breken

    eerder buigzaam, als van plastiek

    plooit het, ondergaat

    nimmer een vergiet

     

    een kogelregen kan het niet deren

    elk mes blijft steken

    immuun voor verraad

    emotie synoniem voor geblaat

     

    en mocht het toch verslijten;

    krijg je gratis een nieuw exemplaar

    zonder krassen begint een nieuw verhaal

     

    maar wat dan met de poëzie

    kunnen we rijmen op geluk

    bestaat een lied zonder dosis verdriet

     

    met welke kleuren mag je het canvas vullen

    en met welke niet