ga(‘set’, ‘&uid’, {{USER_ID}}); // De gebruikers-ID instellen op basis van de ingelogde user_id.

  • _

    vind ik rust

    spreekt de nacht in gebaren

    leegt het hoofd

    komt het lijf tot bedaren

     

    niets mooier dan een maagdelijk blad

    tot het is gevuld met vragen

     

    elk antwoord poëzie

    ongetwijfeld

    woorden als merries

     

    grazen voor even

    draven in schrik

    vertrappelen het weifelende wit

     

     

     

  • _

    in een open veld

    zag ik hem staan

    aan een waterkant

    kwam ik hem tegen

     

    de vogels zwegen

    het ongedierte verscholen

    het gras, de bomen

    ze weken

     

    niet langer vragen

    geen antwoorden

    de avond zoog ons op

    de aarde leek te beven

     

    geef bestemming

    meet afstand

    tel je wegen

    spreek met een stem van regen

     

     

  • _

    te veel gezegd

    te weinig woorden

    het mulle zand van de geest

     

    kon ik vragen

    verzaken aan

    ontbrak het geloof

     

    waren we beter af

    een tijd van klompen

    lauwe karnemelk

     

    in spreidstand tussen

    gisteren en morgen

    ging ons moment voorbij

     

    nooit heb ik bezongen

    de vlucht van een leeuwerik

    boven een veld

     

    sta ik daar alleen

    zijn we met velen

    spreiden onze vleugels

    en niemand merkt ons op

     

     

  • _

    de doden wijzen

    (maar niet vandaag)

     

    in de dag schuilt;

    een welriekend wonder

    een welkome verlamming

     

    (zie de steen, meet de deining )

     

    spant het hart een valstrik

    richt zijn vizier

     

    wacht op het uur

    dat opschrikt uit de slaap

    dat vleugels geeft

     

     

  • _

    wijken de randen

    worden een eiland

     

    dansend

    met verbrande voetzolen

    een woekerende

    vloeibare kern

     

    tot ergens

    schim gehuld in verleden

    een donker huis

     

    dragen wankelend

    tot te licht

    tot te zwaar

     

    vallen in verwondering

    ontwaakt te tong

     

    groeit;

    een vlammend woord

    een barmhartig gebaar

     

     

  • _

    intussen

    een traag standbeeld

    jeukt in zijn sokken

     

    een wreed landschap

    hapert in steen

     

    een jas van stilstand

    handen die bevriezen

     

    wie breekt zijn benen

    vouwt vingers in gebed

     

    welk dier komt geuren

    proeft de lippen

     

    ontdooit

    ontbloot

    een falende mechaniek

    de gekunstelde tragiek

     

     

  • _

    ontluikt het mysterie

     

    treedt de mens uit de kist

    prijst zijn ontreddering

     

    in vlagen, in stoten

     

    (wentel in begeren

    kamt je haren met dromen

    sudder in bekoring)

     

    meet zijn stappen/stoot zijn tenen;

    jankt

     

    zwem een bitter bed

    in hoop

    sijpelen we leeg

     

    rijpt het verlangen

     

     

  • _

    hoe wij oefenen

    in verzwijgen

     

    schuilen

        in

    gewoonte

    status quo

     

    de dag fluistert een boek

     

    (in mijn hoofd echoot een stem,

    ze kent al mijn geheimen)

     

    berichten ons bestaan

    vertalen gebaren

    lezen stiltes

     

    verweven onze draden

    een onzichtbaar kluwen

    een levenslang

     

    hameren op een steen