ga(‘set’, ‘&uid’, {{USER_ID}}); // De gebruikers-ID instellen op basis van de ingelogde user_id.

  • Waar eenzaamheid schuilt

    eenzaamheid is onder de mensen

    achter hoge kragen

    in de diepste zakken van je jas

    als schapen, als wolven

     

    eenzaamheid schuilt onder

    de mensen; een voortdurend

    seizoen van schrik om wollen

    sokken, krijsend stille kamers

     

    eenzaamheid spreekt uit de taal

    van een lichaam; in veel te luide

    woorden, lege gebaren

    het dialect een verdronken hart

     

    We klonteren om hetzelfde vuur;

    vertellen ons verhaal, debiteren wijsheid

    aan witgekalkte muren, lezen tussen de lijnen

    om een blik van herkenning

  • Inspiratie I

    tussen de restanten;

    de zwarte dozen, ingevallen muren

    van een persoonlijkheid

     

    in excuses, uitvluchten

    een kaart met enkel een weg terug

    bij nacht, bij ontij

     

    niet meer dan een echo weerkaatst

    kleeft haar taal ongrijpbaar op het netvlies,

    slaat de blik uit koers

     

    een zwijgplicht van duizend woorden,

    duizend tekens die schreeuwen om een begin

     

     

  • Zelfvertrouwen

    uit angst; steeds, immer

    het malen, draaien en keren

    herkauwen ook, en uitspugen

     

    uit twijfel; om wat je zeker weet

    met je rug tegen de muur

    En dan, in een opstoot, blindelings

     

    geboren uit eenzaamheid; telkenmale

    de kracht die uitgaat tot tenslotte;

    de berusting

     

    wat opborrelt is drinkbaar

    met mate, tot het oplost,

    verdampt in overmoed

     

     

  • Anatomisch

    er is het vlees dat stinkt

    bloed dat kruipt

    botten die kraken

    het vel dat krimpt

     

    soms een ziel die niemand

    weet omschrijven

    naar men zegt is het hart de motor

    die aanslaat, sputtert

    men verliest en nooit meer terugkrijgt

     

    er is vreugde, trots of verdriet

    het hoofd dat bonkt tegen muren

    dat nooit wil zwijgen, zoekt op de tast

     

    vindt in spiegels; zich scheert

    wast, bedriegt, beschimpt, verraadt

     

    in dat gezicht staan de doden in het wit

    die willen schreeuwen in schrik

    zwijgen in het hijgen

    beroeren van haar schoot

  • Zonder denken

    Onbeschrijfelijk hoe de dagen

    zich wagen aan jouw schoonheid

    die drijft in mijn hoofd

    dat rust op een wolk

     

    hoe moeë wolken moeizaam drijven

    uiteen, overeen

    ginder,ginds

    een vreemder, woester landschap

    gesternte

     

    hoe ik gedwee de dagen tel

    dagen geschoren gelijk schapen

    en de klok dicteert genadeloos, radeloos

     

    op een wolk in mijn hoofd met je schoonheid

    heeft mijn hoofd een peer gestoofd:

    je lichaam beeft, trilt

    verder

    ginder, ginds