ga(‘set’, ‘&uid’, {{USER_ID}}); // De gebruikers-ID instellen op basis van de ingelogde user_id.

  • Triptiek in sepia: I

    Sloophamer van bevende gewesten,

    Blutsende blinkende carrosserie


    Naald over een gevoelige plaat

    Maak je krassen, hapert op steeds

    Hetzelfde refrein

     

    Zintuigen zijn stethoscopen;

    Als ik de pols neem,  blaas in een oor

     

    In november hebben we kou,

    Zoeken een warm deken om te vergeten;

    Een zwellen van zomerse klieren

     

     

  • Triptiek in sepia: II

    In mij wentelt en keert een trage dood

    Dissectie van een lieftallig oog

    Wat kleeft tussen botten en het broze vlies

     

    Een doodslag met voorbedachte rade

    Wellustig zwelgen van ons bloed

    Engelengemoed

     

    Wat dan nog rest van het karkas;

    Een smaken van de bittere as

    Liefdesbeet zonder tanden

  • Triptiek in sepia: III

    Valt dit nog te reanimeren, ik wil

    Nog proberen; ons exquisiete kadaver

    Schokt nog na, hapt naar lucht

     

    Een zee splijten, blaas ik mezelf tot

    Een boei, een teder teken

    Haven voor vermoeide schepen

     

    Jij hebt het altijd al geweten;

    Ook stenen kunnen druppelen, breken

    In vervoering

     

     

  • Overgave

    Een lastig slapen met kakelend geweten

    Had ik maar geweten

    van woorden die zalven


    Kantelend in ons vel

    Kiemt niet langer vermoorde onschuld

    Wat ons nog bindt;

     

    Een tijdperk net een strijdperk

    Bijten van blikken

    Een hakken om kwetsen

     

    De gymnastiek van lijven die

    Buigen om

    Een smadelijk smeulende overgave